Na tyle, na ile specjaliści, dzienniki i gazety mogą dostać kopa z szansy podejrzenia czegoś, pomiary z pewnością nie są bezpieczną nauką. Wgląd jest rundą prawdopodobieństwa, a my nigdy nie możemy być pewni, czy nasze mierzalne decyzje są słuszne. Niezależnie od tego, w którym punkcie istnieje podatność na zagrożenia, istnieje prawdopodobieństwo, że popełnimy błąd. W spostrzeżeniach istnieją dwa rodzaje wymiernych błędów końcowych, które można sobie wyobrazić, gdy próbuje się teorii: Typ I i Typ II.

Błąd typu I zdarza się, gdy niedokładnie odrzucasz prawdziwie nieważne spekulacje. Na wypadek, gdybyś zepsuł się dzięki tej definicji, nie stresuj się – to skrótowa metoda przypomnienia sobie dokładnie, co do cholery sugeruje, że błąd typu I jest “fałszywie konstruktywny”. Powiedzmy, że przeprowadziłeś śledztwo kontrastujące poziom satysfakcji pomiędzy osobami, które dostały młodego psa do potrzymania, a szczeniakiem, który miał się tylko płaszczyć. Twoje nieważne teorie są takie, że nie ma faktycznego rozróżnienia w poziomie satysfakcji pomiędzy osobami, które trzymały i osobami, które zabrały na spacer małego pieska.

Niemniej jednak, załóżmy, że nie ma prawdziwego kontrastu w błogości między zgromadzeniami – lub innymi słowy, osoby są w rzeczywistości podobnie wesołe, gdy trzymają małego psa lub biorą lincz na jednego. Na wszelki wypadek, gdyby twój wymierny test był godny uwagi, poświęciłbyś wtedy Sort I błąd, ponieważ nieważne spekulacje są w rzeczywistości oczywiste. Jako taki, znalazłeś godny uwagi wynik tylko z powodu możliwości.

Przełomem w tej kwestii jest przedłożenie błędu Sortu II: zaniedbanie odrzucenia fałszywej, nieważnej spekulacji. To byłoby “fałszywie negatywne”. Korzystając z naszego modelu małego psa, załóżmy, że nie znaleziono krytycznego rozróżnienia pomiędzy twoimi zgromadzeniami, jednak naprawdę, osoby trzymające szczeniaki są o wiele bardziej radosne. W tej sytuacji niedokładnie pominąłeś nieważne spekulacje, ponieważ powiedziałeś, że nie ma rozróżnienia, kiedy naprawdę istnieje.

Szanse na przedłożenie tych dwóch rodzajów błędów są odwrotnie do siebie podobne – to znaczy, zmniejszenie wskaźnika błędu Sort I rozszerza wskaźnik błędu typu II, i na odwrót. Niebezpieczeństwo popełnienia błędu Sortu I mówi Twój poziom alfa (szacunek, pod którym odrzucasz nieważne spekulacje). Powszechnie uznawany poziom α = .05 oznacza, że będziesz błędnie odrzucał nieważną teorię przez około 5% czasu. Aby zmniejszyć szansę na złożenie Sortu I błąd, zasadniczo uczynić swoją alfa (p) szacunek coraz bardziej rygorystyczne. Szanse popełnienia błędu Sortu II są identyfikowane z wymierną mocą twoich egzaminów. Aby zmniejszyć szansę popełnienia błędu Sortu II, zwiększ ilość swoich egzaminów poprzez powiększenie swojego przykładowego rozmiaru lub rozluźnienie swojego poziomu alfa!

W zależności od Państwa dziedziny i konkretnego egzaminu, jeden rodzaj błędu może być bardziej kosztowny niż drugi. Załóżmy, że prowadziliście śledztwo i zastanawialiście się, czy podwładna roślina może nie dopuścić do przejścia z określonych złośliwych wzrostów. Na wypadek gdybyś błędnie założył, że nie jest w stanie przeciwdziałać złośliwemu wzrostowi roślin, kiedy rzeczywiście może (błąd typu II), mógłbyś stracić życie! W przypadku, gdy widziałeś, czy poziom radości poszczególnych osób był wyższy, gdy się trzymały, a nie zabierały wędrówki u młodego psa, albo coś w rodzaju błędu prawdopodobnie nie będzie tak znaczące.