Jaki jest stosunek Sharpa?

Współczynnik Sharpe’a został stworzony przez laureata Nagrody Nobla Williama F. Sharpe’a i jest wykorzystywany do wspomagania specjalistów finansowych w zrozumieniu nadejścia spekulacji, które kontrastują z jej zagrożeniem. Proporcja ta jest normalnym zwrotem uzyskanym w wyniku nadmiaru stopy wolnej od zagrożeń na jednostkę nieprzewidywalności lub absolutnego zagrożenia.

Odjęcie stopy wolnej od ryzyka od średniego zysku z kapitału pozwala inwestorowi na lepszą izolację zysków związanych z działalnością obciążoną ryzykiem. W większości przypadków, im bardziej godne uwagi jest oszacowanie proporcji Sharpa, tym bardziej powabny jest zwrot zrównoważony pod względem zagrożenia.

Sharpe Ratio=σp​Rp​−Rf​​
where:Rp=return of portfolioRf=risk-free rateσp=standard deviation of the portfolio’s excess return

Proporcja Sharpe’a jest określana poprzez odjęcie stopy wolnej od ryzyka od przybycia portfela i podzielenie tego wyniku przez standardowe odchylenie stopy zwrotu z zasobności portfela.

KLUCZOWE DZIAŁANIA

Proporcja Sharpe’a zmienia dotychczasową prezentację portfela – lub przewidywaną realizację w przyszłości – w związku z dużym zagrożeniem, jakie podjął specjalista finansowy.

Wysoka proporcja Sharpe’a jest duża, gdy porównuje się ją z porównywalnymi portfelami lub aktywami o niższej rentowności.

Proporcja Sharpe’a ma kilka niedociągnięć, w tym założenie, że zyski z inwestycji są regularnie rozproszone.

Tłumaczenie Proporcji Sharpa

Proporcja Sharpe’a stała się najbardziej powszechnie stosowaną strategią w celu zapewnienia zrównoważonego pod względem zagrożeń zwrotu z inwestycji. Współczesna Teoria Portfela stwierdza, że dodanie aktywów do zdywersyfikowanego portfela, który charakteryzuje się niską korelacją, może zmniejszyć ryzyko portfela bez poświęcania zysków.

Włączenie poszerzenia powinno zbudować wskaźnik Sharpe’a w przeciwieństwie do porównywalnych portfeli o niższym poziomie udoskonalenia. Aby było to zasadne, specjaliści finansowi powinni również uznać podejrzenie, że zagrożenie jest równoważne z nieprzewidywalnością, która nie jest bezsensowna, ale może być zbyt cienka, aby mogła być w jakikolwiek sposób zastosowana do wszystkich przedsięwzięć.

Proporcja Sharpe’a może być wykorzystana do oceny przeszłej ekspozycji portfela (ex post), gdzie prawdziwe zyski są wykorzystywane w równaniu. Z drugiej strony, spekulant mógłby wykorzystać przewidywaną realizację portfela i normalną stopę procentową wolną od zagrożeń do ustalenia oczekiwanego wskaźnika Sharpa (ex-best).

Współczynnik Sharpe’a może również pomóc w wyjaśnieniu, czy nadmierne zyski z portfela wynikają z mądrych wyborów dotyczących ryzyka, czy też są konsekwencją wielu zagrożeń. Chociaż jeden portfel lub sklep może docenić lepsze zyski niż jego towarzysze, jest to po prostu mądre przedsięwzięcie, jeśli te bardziej znaczące zyski nie towarzyszą nadmiarowi dodatkowego zagrożenia.

Im bardziej godna uwagi jest proporcja Sharpe’a w portfelu, tym lepiej zrównoważona jest jego realizacja pod względem ryzyka. W przypadku, gdyby dochodzenie przyniosło ujemny wskaźnik Sharpa, albo oznacza to, że stopa wolna od zagrożeń jest bardziej godna uwagi niż przybycie portfela, albo też przybycie portfela musi być ujemne. W obu przypadkach ujemny współczynnik Sharpa nie przekazuje żadnego znaczenia pomocnego.

Stosunek Sharpe’a do Sortino

Odmianą współczynnika Sharpa jest współczynnik Sortino, który ewakuuje wpływ zmian w górę wartości na odchylenie standardowe, aby skoncentrować się na przeznaczeniu zysków, które są poniżej celu lub wymaganego zwrotu. Współczynnik Sortino dodatkowo zastępuje stopę wolną od zagrożeń koniecznym zwrotem w liczniku równania, co sprawia, że receptura na przyjście portfela pomniejszona o konieczny zwrot, podzielona przez obieg zysków poniżej celu lub wymaganego zwrotu.

Inną odmianą wskaźnika Sharpe’a jest wskaźnik Treynor Ratio, który wykorzystuje beta portfela lub połączenie portfela z pozostałą częścią rynku. Celem wskaźnika Treynor jest podjęcie decyzji, czy specjalista finansowy jest nadrobiony za wyjście na prostą ponad naturalne zagrożenie rynku. Recepta na wskaźnik Treynor to przybycie portfela pomniejszone o stopę wolną od ryzyka, oddzieloną przez betę portfela.

Konfinicje wykorzystania wskaźnika Sharpe’a

Współczynnik Sharpe’a wykorzystuje standardowe odchylenie zysków w mianowniku jako pośrednika szansy portfela all-out, który przyjmuje, że zyski są zazwyczaj rozproszone. Zwykłe rozproszenie informacji przypomina toczenie się kilku kości. Zdajemy sobie sprawę, że na wielu rolkach, najbardziej rozpoznawalny wynik z kości będzie 7, a najmniej podstawowy wynik będzie 2 i 12.

Tak czy inaczej, zyski na rynkach budżetowych są odchylone od normy z powodu niezliczonych zdumiewających spadków lub skoków kosztów. Ponadto, odchylenie standardowe przyjmuje, że zmiany wartości w obu pozycjach są podobnie niebezpieczne.

Proporcja Sharpe’a może być kontrolowana przez nadzorców portfela, którzy chcą wspierać swoją oczywistą, zrównoważoną pod względem ryzyka historię zwrotu. Powinno być to możliwe poprzez rozciągnięcie szacunków na okres przejściowy. Spowoduje to niższy wskaźnik niestabilności. Na przykład zannualizowane odchylenie standardowe dla zwrotów z dnia na dzień jest zazwyczaj wyższe niż dla zwrotów z tygodnia na tydzień, a więc wyższe niż dla zwrotów z miesiąca na miesiąc.

Wybór okresu do badania z najlepszą potencjalną proporcją Sharpe’a, w przeciwieństwie do niepartyjnego okresu do namysłu, jest innym podejściem do starannego doboru informacji, które będą okaleczały zwrot zrównoważony pod względem zagrożenia.

Przypadek wykorzystania Proporcji Sharpa

Proporcja Sharpe’a jest regularnie używana do rozważenia korekty w ogólnych cechach zwrotu z inwestycji w przypadku dodania do portfela kolejnej zalety lub klasy zasobów. Na przykład, specjalista finansowy zastanawia się nad dodaniem do swojego aktualnego portfela inwestycji w akcje i obligacje, które są obecnie częścią akcji i obligacji i zwróciły 15% w ciągu ostatniego roku. Obecna stopa wolna od zagrożeń wynosi 3,5%, a niestabilność zysków portfela wyniosła 12%, co sprawia, że udział Sharpa wynosi 95,8%, czyli (15% – 3,5%) podzielony o 12%.

Spekulant przyznaje, że dodanie do portfela inwestycji ogrodzeniowych obniży normalny powrót do 11% w nadchodzącym roku, ale dodatkowo przewiduje, że niestabilność portfela powinna spaść do 7%. Osoba, o której mowa, spodziewa się, że w nadchodzącym roku stopa wolna od zagrożeń utrzyma się na dotychczasowym poziomie. Korzystając z podobnego równania, z oszacowanymi przyszłymi liczbami, specjalista finansowy stwierdza, że portfel ma normalny udział Sharpa wynoszący 107%, lub (11% – 3,5%) podzielony o 7%.

Tutaj spekulant wykazał, że pomimo tego, że przedsięwzięcie inwestycyjne polegające na wsparciu obniża najwyższą stopę zwrotu portfela, poprawiło jego ekspozycję w oparciu o przesłankę zrównoważenia ryzyka. Na wypadek, gdyby opcja nowej spekulacji obniżyła proporcje Sharpa, nie należy jej dodawać do portfela. Model ten zakłada, że proporcja Sharpa zależna od wykonania w przeszłości może być przyzwoicie skontrastowana z przewidywanym wykonaniem w przyszłości.