Czym jest architektura oprogramowania?

Architektura oprogramowania systemu przedstawia organizację lub strukturę systemu i dostarcza wyjaśnienia, jak się on zachowuje. System reprezentuje zbiór komponentów, które realizują określoną funkcję lub zbiór funkcji. Innymi słowy, architektura oprogramowania stanowi solidny fundament, na którym można zbudować oprogramowanie.

Seria decyzji dotyczących architektury i kompromisów wpływa na jakość, wydajność, łatwość utrzymania i ogólny sukces systemu. Nieuwzględnienie wspólnych problemów i długofalowych konsekwencji może stanowić zagrożenie dla systemu.

Istnieje wiele wzorców i zasad architektury wysokiego poziomu powszechnie stosowanych w nowoczesnych systemach. Są one często określane jako style architektoniczne. Architektura systemu oprogramowania rzadko ogranicza się do jednego stylu architektonicznego. Zamiast tego, kombinacja stylów często składa się na kompletny system.

Czym jest projektowanie oprogramowania?

Projektowanie oprogramowania to proces konceptualizacji wymagań stawianych oprogramowaniu w implementacji oprogramowania. Jest to początkowa faza w cyklu życia rozwoju oprogramowania (SDLC) – przesuwająca koncentrację z problemu na rozwiązanie.

Podczas konceptualizacji oprogramowania, proces projektowania ustanawia plan, który przyjmuje wymagania użytkownika jako wyzwania i działa w celu określenia optymalnych rozwiązań. Plan ten powinien określać najlepszy możliwy projekt dla wdrożenia zamierzonego rozwiązania.

Projektowanie oprogramowania obejmuje wszystkie działania, które pomagają w przejściu od specyfikacji wymagań do wdrożenia. Główne artefakty procesu projektowania oprogramowania obejmują:

Specyfikacja wymagań programowych. Dokument ten opisuje oczekiwane zachowanie systemu w postaci wymagań funkcjonalnych i niefunkcjonalnych. Wymagania te powinny być jasne, możliwe do wykonania, mierzalne i identyfikowalne z wymaganiami biznesowymi. Wymagania powinny także definiować sposób, w jaki oprogramowanie powinno współdziałać z ludźmi, sprzętem i innymi systemami.

Projektowanie na wysokim poziomie. Projekt wysokiego poziomu rozbija projekt architektoniczny systemu na mniej uciążliwy widok podsystemów i modułów oraz przedstawia ich wzajemne oddziaływanie. Ta wielopoziomowa perspektywa projektowania skupia się na tym, jak system, wraz ze wszystkimi jego komponentami, realizuje się w formie modułów. Rozpoznaje modułową strukturę każdego podsystemu i ich wzajemne oddziaływanie.

Projekt szczegółowy. Projekt szczegółowy polega na wdrożeniu tego, co jest widoczne jako system i jego podsystemy w projekcie wysokiego poziomu. Działanie to jest bardziej szczegółowe w stosunku do modułów i ich realizacji. Określa logiczną strukturę każdego z modułów i ich interfejsów do komunikacji z innymi modułami.

Jaka jest relacja między architekturą oprogramowania a projektowaniem oprogramowania?

Architektura oprogramowania eksponuje strukturę systemu, jednocześnie ukrywając szczegóły implementacji. Architektura skupia się również na tym, jak elementy i komponenty systemu oddziałują na siebie wzajemnie. Projektowanie oprogramowania zagłębia się w szczegóły implementacji systemu. Problematyka projektowania obejmuje dobór struktur danych i algorytmów, czy też szczegóły implementacji poszczególnych komponentów.

Architektura i projektowanie często nakładają się na siebie. Zamiast stosować twarde i szybkie reguły w celu rozróżnienia architektury i projektowania, sensowne jest ich połączenie. W niektórych przypadkach decyzje mają wyraźnie bardziej architektoniczny charakter. W innych przypadkach decyzje koncentrują się w dużej mierze na projekcie i tym, jak pomaga on w realizacji tej architektury.

Ważnym szczegółem jest to, że architektura jest projektem, ale nie wszystkie projekty są projektami architektonicznymi. W praktyce to architekt wyznacza granicę pomiędzy architekturą oprogramowania (projekt architektoniczny) a projektem szczegółowym (projekt niearchitektoniczny). Nie ma zasad i wytycznych, które pasowałyby do wszystkich przypadków – choć próbowano sformalizować to rozróżnienie.

Obecne trendy w architekturze oprogramowania zakładają, że projekt ewoluuje w czasie i że architekt oprogramowania nie może wiedzieć wszystkiego z góry, aby w pełni zbudować system. Projekt generalnie ewoluuje na etapach wdrażania systemu. Architekt oprogramowania stale uczy się i testuje projekt pod kątem rzeczywistych wymagań.

Jakie problemy rozwiązuje analiza architektury?

Wady oprogramowania, które prowadzą do problemów z bezpieczeństwem, występują w dwóch głównych odmianach:

błędy w implementacji oraz

wady w projekcie.

Błędy wdrożeniowe w kodzie stanowią co najmniej połowę całego problemu bezpieczeństwa oprogramowania. Druga połowa dotyczy innego rodzaju defektu oprogramowania występującego na poziomie projektu. Podział wad i błędów projektowych wynosi około 50/50. Oba muszą być zabezpieczone, aby zapewnić dobre samopoczucie oprogramowania. Możesz ustanowić najlepszy program do przeglądania kodu na planecie, z najsilniejszymi narzędziami znanymi ludzkości, ale jest mało prawdopodobne, że będziesz w stanie znaleźć i naprawić błędy w ten sposób.

4 sposoby na identyfikację wad

Przeanalizuj podstawowe zasady projektowania.

Ocenić powierzchnię ataku.

Wyliczyć różne czynniki zagrożenia.

Zidentyfikuj słabe punkty i luki w kontroli bezpieczeństwa.

O wiele bardziej opłacalne jest zidentyfikowanie i usunięcie wad projektowych na wczesnym etapie procesu projektowania niż łatanie wadliwych implementacji projektowych po wdrożeniu. Analiza ryzyka architektury (ARA), modelowanie zagrożeń i analiza projektu kontroli bezpieczeństwa (SCDA) są przydatne w znajdowaniu i naprawianiu błędów projektowych.

SCDA są lekkim podejściem do analizy ryzyka architektury (ARA). Ich przeprowadzenie zajmuje mniej czasu i może być przeprowadzone przez znacznie większą pulę talentów niż tradycyjne przeglądy ARA. Co najważniejsze, lekkie podejście jest na tyle efektywne, że można je skalować tak, aby objąć całe portfolio aplikacji.

Organizacje, które nie integrują architektury i przeglądów projektowych w procesie rozwoju, są często zaskoczone, że ich oprogramowanie cierpi na usterki systemowe zarówno na poziomie projektu jak i wdrożenia. W wielu przypadkach usterki wykryte podczas testów penetracyjnych mogły być łatwiej zidentyfikowane za pomocą innych technik – wcześniej w cyklu życia. Testerzy, którzy wykorzystują wyniki analizy architektury do kierowania swoją pracą, często odnoszą większe korzyści.

Jasne

Limit: 2000 paroleil conteggio delle parole: 899

PROVA GLI ALTRI NOSTRI NOSTRI STRUMENTI CORRELATIPlagiarism Checker Gramatyka Checker Sprawdzanie pisowni

Ri-scrivere l’articolo Controlla grammatica

RisultatoView Oryginał

Czym jest architektura oprogramowania?

Architektura oprogramowania systemu przedstawia organizację lub strukturę systemu i dostarcza dowodów na to, jak się on zachowuje. System reprezentuje zbiór komponentów, które realizują wybraną funkcję lub zestaw funkcji. Innymi słowy, architektura oprogramowania stanowi solidny fundament, na którym często buduje się oprogramowanie.

Seria decyzji dotyczących architektury i kompromisów wpływa na jakość, wydajność, łatwość utrzymania i ogólny sukces systemu. Brak myślenia o wspólnych problemach i długofalowych konsekwencjach może narazić system na niebezpieczeństwo.

Istnieje wiele wzorców i zasad architektury wysokiego poziomu powszechnie stosowanych w nowoczesnych systemach. Są one często wymieniane jako style architektoniczne. Architektura oprogramowania nigdy nie jest ograniczona do jednego stylu architektury. Zamiast tego, mieszanka projektów często tworzy strukturę całego systemu.

Czym jest projektowanie oprogramowania?

Projektowanie oprogramowania to proces konceptualizacji wymagań stawianych przez oprogramowanie do implementacji. Jest to często wstępna faza w cyklu życia rozwoju oprogramowania (SDLC) – przesunięcia koncentracji z materii na odpowiedź.

Podczas konceptualizacji oprogramowania, proces planowania ustanawia ideę, która traktuje wymagania użytkownika jako wyzwania i działa w celu znalezienia optymalnych rozwiązań. Plan powinien określać najprostszy możliwy projekt wdrożenia zamierzonego rozwiązania.

Projektowanie oprogramowania obejmuje wszystkie działania, które pomagają w procesie przejścia od specyfikacji wymagań do wdrożenia. Główne artefakty procesu projektowania oprogramowania obejmują:

Specyfikacja wymagań programowych. Dokument ten opisuje oczekiwane zachowanie systemu w ramach rodzaju wymagań funkcjonalnych i niefunkcjonalnych. Wymagania te powinny być jasne, możliwe do wykonania, mierzalne i identyfikowalne z wymaganiami biznesowymi. Wymagania powinny również definiować sposób, w jaki oprogramowanie powinno współdziałać z ludźmi, sprzętem i innymi systemami.

Projektowanie na wysokim poziomie. Projekt wysokiego poziomu rozbija projekt architektoniczny systemu na mniej uciążliwy widok podsystemów i modułów oraz przedstawia ich wzajemne oddziaływanie. Ta wielopoziomowa perspektywa projektowa skupia się na tym, jak system, wraz ze wszystkimi jego komponentami, realizuje się w ramach danego rodzaju modułów. Rozpoznaje modułową strukturę każdego podsystemu i ich wzajemne oddziaływanie między sobą.

Projekt szczegółowy. Projekt szczegółowy polega na wdrożeniu tego, co jest widoczne jako system i jego podsystemy podczas projektowania wysokopoziomowego. Działanie to jest bardziej szczegółowe w stosunku do modułów i ich realizacji. Określa on logiczną strukturę każdego modułu i jego interfejsów, które mają mówić z innymi modułami.

Jaki jest związek między architekturą oprogramowania a projektowaniem oprogramowania?

Architektura oprogramowania eksponuje strukturę systemu, jednocześnie ukrywając szczegóły implementacji. Architektura skupia się również na tym, jak pogoda i komponenty systemu oddziałują na siebie wzajemnie. Projektowanie oprogramowania zagłębia się w szczegóły implementacji systemu. Projektowanie obejmuje wybór struktur wiedzy i algorytmów, czy też szczegółów implementacji poszczególnych komponentów.

Architektura i styl często nakładają się na siebie. zamiast stosować twarde i szybkie zasady różnicowania architektury i stylu, sensowne jest ich mieszanie. W niektórych przypadkach decyzje mają wyraźnie bardziej architektoniczny charakter. W innych przypadkach decyzje koncentrują się w dużej mierze na projekcie i sposobie, w jaki pomaga on zrozumieć tę architekturę.

Ważnym szczegółem, który należy zauważyć, jest to, że architektura jest projektem, ale nie wszystkie projekty są architektoniczne. W praktyce, architekt jest tym, który rysuje drogę pomiędzy architekturą oprogramowania (projekt architektoniczny) a projektem szczegółowym (projekt niearchitektoniczny). Nie ma żadnych zasad i wytycznych, które pasowałyby do wszystkich przypadków – choć istnieją próby sformalizowania doskonałości.

Obecne trendy w architekturze oprogramowania zakładają, że planowanie ewoluuje w czasie, którego architekt oprogramowania nie może z góry znać, aby w pełni zrekonstruować system. planowanie generalnie ewoluuje na etapach wdrażania systemu. Architekt oprogramowania stale uczy się i testuje planowanie pod kątem światowych wymagań.

Jakie problemy rozwiązuje analiza architektury?

Wady oprogramowania, które powodują problemy z bezpieczeństwem, są dostępne w dwóch głównych smakach:

błędy w obrębie implementacji oraz

wady w projekcie.

Błędy implementacyjne w kodzie stanowią minimalną połowę ogólnego problemu bezpieczeństwa oprogramowania. Przeciwległa połowa to specyficzny, dość specyficzny defekt oprogramowania występujący na poziomie planowania. Podział wad i błędów projektowych wynosi około 50/50. Oba muszą być zabezpieczone, aby upewnić się, że Twoje oprogramowanie jest dobre samopoczucie. ustanowisz najprostszy program do przeglądania kodu na ziemi, z najsilniejszymi narzędziami znanymi ludzkości, ale jest mało prawdopodobne, że po prostu będziesz gotowy do znalezienia i naprawienia wad w ten sposób.

4 sposoby na wykrycie wad

Przeanalizuj podstawowe zasady projektowania.

Ocenić powierzchnię ataku.

Wyliczyć różne czynniki zagrożenia.

Zidentyfikuj słabe punkty i luki w kontroli bezpieczeństwa.

O wiele bardziej opłacalne jest wykrycie i usunięcie wad projektowych na wczesnym etapie procesu projektowania niż łatanie wadliwych implementacji projektowych po wdrożeniu. Analiza ryzyka architektury (ARA), Modelowanie Zagrożeń i Analiza Projektu Kontroli Bezpieczeństwa (SCDA) to przydatne narzędzia do wyszukiwania i usuwania błędów projektowych.

SCDA są lekkim podejściem do analizy ryzyka architektury (ARA). Zajmują one mniej czasu i mogą być zarządzane przez większą pulę talentów niż tradycyjne przeglądy ARA. Co najważniejsze, lekkie podejście jest na tyle efektywne, że często jest skalowane, aby ukryć całe portfolio aplikacji.

Organizacje, które nie włączają przeglądów architektury i stylu do procesu rozwoju, są często zaskoczone, że ich oprogramowanie cierpi na błędy systemowe zarówno na poziomie planowania, jak i w trakcie wdrażania. W wielu przypadkach, wady ujawnione w testach penetracyjnych mogą być łatwiej zidentyfikowane za pomocą innych technik – wcześniej w trakcie cyklu życia. Testerzy, którzy wykorzystują wyniki analizy architektury do kierowania swoją pracą, często czerpią większe korzyści.